MY STORY

We all have a story to share. Met mijn portfolio probeer ik stappen te zetten richting mijzelf als artist educator om uiteindelijk de wereld een stukje toegankelijker te maken door middel van kunst.

Yuliya Globa

Sleutelmoment - Ana Mendieva

Reflectie

Ana Mendieva

- Body art - haar lichaam is startpunt en verbindt het heden met het verleden [ik zelf sta graag tussen mijn spelers en toeschouwer en verbindt fysiek graag iedereen met elkaar] - wat zit hier nog meer in dan fysiek?

- Interdisciplinair - Ana gebruikt haar lichaam, land art, tekeningen, politiek en muziek in haar totale werk [ik uit uiteindelijk alles in beweging, maar de ingrediënten van mijn - ons - werk zijn van verschillende aard zoals algemeen onderzoek over bepaalde vragen, atelier en objecten inzetten,]

Emma introduceerde haar leven en werk binnen de opdracht - artist and the body. Je meer ik over Ana las en zag, deste meer voelde ik mij verbonden met haar innerlijke drang tot verbinding. Aan de hand hiervan begon ik te schrijven.

Ik schrok bijna van mijn eigen gevoel, wat ik niet meteen kan plaatsen, ... een gevoel van herkenning.

Ik was meteen geraakt door Ana's immigratie en zag hierdoor dat mijn eigen migratie een best big deal is. 

De vlucht hoort bij mij

ik praat er niet over

wat ik heb meegemaakt

daar praat ik niet over

omdat ik niet weet hoe

mijn lichaam reageert wel

ik voel spanning, een gekende spanning

tranen lopen over mijn gezicht

is dat verdriet? ik weet het niet

ik voel onmiddellijk de scherpte van mijn zintuigen toen ik voor het eerst met duitse kinderen in gesprek kwam, ergens in 1997

werd er vroegen hierover gepraakt?

Over immigreren?, niet echt.

Was er een programma voor gevluchte families?

Ik weet het niet meer,

maar mijn lichaam weet.

Ik kan weer diep ademhalen

Oekraine - Duitsland - Nederland

Voel ik mij zo prettig in Nederland omdat ik met 8 (net in D aangekomen en meteen op kinderkamp in NL geweest) vakantie beleving?

Precies op dat moment als ik deze tekst schrijf belt mij vader uit Oekraïne ........

Het lichaam - herinneringen opgeslagen in het lijf - ik doe dus ik ben

Het lichaam

ons lijf,

een voortdurende inspiratiebron voor mij. Niet alleen omdat ik danser en choreografe ben. Echter omdat ik steeds meer ontdek als ik minder denk en meer in de doemodus ben.

Tijdens de dansacademie tijd had ik vaak het gevoel dat ik niet echt met mijn eigen lijf werkte maar echter naar een vorm toe.

Een vorm die niet bij mijn lijf past.

Daaruit groeide verzet, demotivatie, blessuren en depressie.

Bewegen was niet meer mijn uitlaatklep en een vorm van vrijheid, maar eerder een middelmatige machine zonder olie en de juiste onderdelen.

Ik had mij zo erg gewenst toen, echt vanuit de mogelijkheden van mijn lijf te mogen dansen, dans vaardigheden ontwikkelen en groeien. Een nieuwe vrijheid vinden. 

In mijn werk met verschillende lichamen, waarbij ook die van mensen met een verstandelijke beperking meetellen, is mij opgevallen dat als ik samen met de spelers zoek naar mogelijkheden, zij beter kunnen ervaren wat zij wel kunnen. Hoe doen wij dat? Dat gebeurd op experimentele basis. Voortdurend verzin ik opdrachten waar soms meer vanuit verbeelding gedanst word, soms vanuit emotie, soms vanuit een object en in laatste tijd vanuit contact improvisatie. Dat laatste fascineert mij omdat ik letterlijk de groep zie licht door hun knieën zakken en voelen. De vloer voelen, hun eigen gewicht en dat puur door de aanraking van een ander. De spelers bewegen veel vloeiender door de ruimte met minder struikelen en stops. 

Werken vanuit en met een voorwerp genereert meer samenwerking, ruimtegevoel en verbeelding. Mij is opgevallen dat door het vertalen van een element van het object naar beweging - de nieuw bedachte bewegingen veel abstracter, experimenteler en losser van vorm zijn.

Ook zie ik dat de spelers makkelijker in composities kunnen denken omdat ze letterlijk de eigenschappen van het object met elkaar achterelkar kunnen verbinden.

Actie - literatuur over het lichaam

Hier mag ik stellig zijn! Onderwerpen voor kritisch statement

Hoe inclusief is het hbo kunst onderwijs?

Wij kunnen van elkaar leren!

Een ander lichaam betekent nieuwe informatie waardoor wij door middel van samenwerking meer leren dan alleen met dezelfde lichamen bezig te zijn [refereert aan workshop ArtEZ met Momo, Klik herinneringen in het lijf, contact impro]

Dansonderwijs meer met artist led teaching om meer onderzoek te doen met de leercommunity ipv vormen leren? 

https://www.tate.org.uk/research/publications/tate-papers/11/artist-as-educator-examining-relationships-between-art-practice-and-pedagogy-in-gallery-context

Onderwijs buiten de deuren en niet binnen!

Lichaam fenomenoligie van de waarneming

https://vaktherapiedans.nl/wp-content/uploads/2014/09/De_Haan_2011_-_Fenomenologie_van_de_lichaamservaring_-_Handboek_Psychiatrie_en_Filosofie.pdf

Locatie - Winterswijk NTKC camping terrein 

 

Observaties

Ogen, richtingen, het geluid van de regen laat mij bewegen. Ik beweeg weinig mant er is genoeg daar. Ik ben nieuwsgierig naar de ruimte om mij heen.

 

 

Ik vraag aan mijzelf wie ik als kunstenaar ben en ik laat mijn lichaam de ruimte om een antwoord te geven. Niet gestuurd vanuit mijn hoofd maar aangestuurd vanuit mijn lichaam in relatie met de omgeving.

Locatie - ArtEZ theatrium lunch en werkplek

 

Observaties

- mijn lichaam tast de ruimte af, de tafel, -- schept een kader

- voelt vormen en geeft deze weer door herhaling [ronding in de stoel]

- ziet de ronde vormen in andere objecten [eerst voelen dan zien]

- herhaalt deze stappen [voelen van een vorm en dan zien van deze vorm ergens anders]

- neemt waar door voelen en zien

- lichaam verbindt lijnen in de ruimte

- voelt de impact van een object [gewicht, vorm, taktiliteit]

- onderzoekt de val van 1 object en geeft deze val weer met het lichaam door middel van beweging

- verbindt alle elementen met elkaar [compositie]

REFLECTIE

Als ik deze korte video's bekijk, begin ik mijn lichaam steeds meer dan een onderzoeksobject te zien. Het onderzoekt de omgeving, gewicht van objecten en de zwaartekracht hiervan. 

Een klein lichtpuntje voor mijzelf. Ook al werk ik elke dag met mijn lijf wordt ik pas nu bewust van mijn lichaam als onderzoeksapparaat en hoe waardevol dat is. 

Andere reflectie

Ik zie dat ik eerst voel en dan echt werk vanuit mijn ogen. Wat ik met mijn lijf aanraak kan ik weergeven met mijn lijf zonder het te moeten zien. KAN HET ZIJN DAT ALS JE IETS VOELT IN DANS DAN DAT JE HET SNELLER EN BETER KAN WEERGEVEN ALS DAT JE HET EERST ZIET OF VOORGEDAAN KRIJGT??? Zou dit kunnen betekenen dat het leren van dansvormen beter kan door voelen? Net zoals contact improvisatie beter werkt voor mensen met een verstandelijke beperking? Omdat zij wel goed kunnen voelen en minder in cognitieve staat zijn dingen te analyseren?

Als volgende stap zou ik mij in het donker kunnen filmen waar ik vormen waarneem en daarna in het licht weergeef.